O Vita

O Vita1 Paghjella d impiccati (vertaald)
tekst :J.T Rocchi muziek : Jean-Claude Acquaviva

2 Paghjella (vertaald)
traditioneel

3- Vai Puru (vertaald)
tekst : A.F. Simeoni muziek : Jean-Claude Acquaviva

4- A Megliu Sta (vertaald)
muziek : A.F.Simeoni muziek : Jean-Claude Acquaviva

5- O Terra (vertaald)
tekst : Rinatu Coti muziek : Jean-Claude Acquaviva

6- L’Orrida Bestia (vertaald)
tekst : Michel Frassati muziek : Jean-Claude Acquaviva

7- Ti Chjami (vertaald)
tekst en muziek : Michel Frassati, G. Luciani

8- Mandulina
traditioneel

9- U Negru Fume (vertaald)
tekst en muziek : Jacques Fusina,  J.F. Leschi

10- O dume’o muame’ (vertaald)
tekst en muziek : J.T. Rocchi

11- O vita, o vita (vertaald)
tekst en muziek : J.T. Rocchi


1 Paghjella d impiccati

Sè vo ghjunghjite in Niolu
Ci viderete un cunventu
Di u tempu u tagliolu
Ùn ci n’hà sguassatu pientu
Eranu una sessantina
Chjosi in pettu à u spaventu

Dopu stati straziati
Da i boia o chì macellu
Parechji funu impiccati
Ci n’era unu zitellu
L’anu tuttu sfracillatu
E’di rota è di cultellu

Oghje chì hè oghje in Corsica
Fateci casu una cria
Si pate sempre l’angoscia
Intesu dì Marcu Maria
Era quessu lu so nome
Mancu quindeci anni avia.

1 Paghjella der gehangenen
Als je in de Niolu komt

Zul je daar een klooster zien
De tand des tijds
Heeft daar het geweeklaag niet uitgewist
Ze waren met een man of zestig
Opgesloten te midden van doodsangstNadat ze waren gemarteld
Door beulen, ach wat een bloedbad
Werd een aantal opgehangen
Onder hen was een knaap
Ze hebben hem geheel verminkt
Zowel op het rad als met het mesAl wie vandaag de dag op Corsica is
let er maar eens een beetje op:
Nog steeds is de beklemming te voelen
als men hoort zeggen “Marcu Maria” Dat was zijn naam
Hij was nog niet eens vijftien jaar.
2 Paghjella

A’manu dritta ci hè guegnu
Di monte Cintu figliolu

Chì ci sparghje u so regnu
Da Calinzana à Niolu

Ci corre pè li so monti
A musa di Pampasgiolu

2 Paghjella

Rechts ligt Guagnu
zoon van Monte Cintu

Wiens rijk zich daar uitstrekt
van Calinzana tot Niolu

Daar zwerft over haar bergen
De Muze van Pampasgiolu

3 Vai Puru

Sè tù voli andà luntanu
Metti un pede nanzu à l’altru
vaitine pianu pianu
O viaghja à passu sgualtru
Ma sappia in duve tù vai
Sinò ci hè annoi è guai.

Sè tu voli un cunsigliu
Piglia una strada fatta
A traccia ch’un altru hà pigliu
Ti purtarà più à sbratta
E di passu più sicuru
Fà cusi è vai puru.

3 Ga maar

Als je ver weg wilt gaan
Zet dan de ene voet voor de andere
En ga heel langzaam op weg
Of loop met verende passen
Maar weet waar je heen wilt gaan
Anders wachten je tegenslag en ellende.

Als je een goede raad wilt aannemen
Neem dan een reeds gebaande weg
Het pad dat een ander al heeft genomen
Zal je sneller en met zekerder tred
op weg helpen
Doe het zo en ga maar.

4 A Megliu sta

Spera sempre à megliu stà
Ma u megliu in duva hè
E quant’ellu hà da custà
D’acquistà un pocu di bè.

Indu e mane è pè u core
Si chere sempre criscenza
Sè un po di bè accorre
Forse sarà una scenza.

Ma po esse ancu un casticu
Sè u core hè in cuntintezza
So eiu chi a vi dicu
Un circate altra ricchezza.

Prima di l’Avè, hè l’Esse
Pigliate so chi vi vene
Di so chi un tempu tesse
Fiori, pruni, gioie è pene.

Fate à megliu pè u male
Per un bè micca timori
Hè una cosa naturale
D’arricoglie i so fiori.

Ma si un mazzulellu basta
Pè raligravvi lu core
Perchè vulè una catasta
Di fiori chi s’anu da more.

4 Een beter leven

Hoop altijd op een beter leven
Maar dat “beter”, waar zit dat ‘m in
en wat moet het gaan kosten
om een beetje goedheid aan te schaffen.

In je handen en voor het hart
zoek je altijd groei
en als iets goeds zich voordoet
is dat misschien gewoon geluk.

Maar het kan ook tot last worden
als het hart voldaan is
zo zeg ik je
zoek dan geen andere rijkdom.

Voor het hebben komt het zijn
Pak aan wat naar je toekomt
uit dat wat de tijd voor je weeft
bloemen, vruchten, geluk en smart.

Doe voor het kwaad je uiterste best
en vrees niet voor het goede
het is een heel normale zaak
om daar de bloemen van te plukken.

Maar als een klein bosje voldoende is
om je hart gelukkig te maken
waarom zou je dan een berg wensen
van bloemen die toch zullen sterven.

5 O Terra

O terra ruda di l’alti muntagni
Sempri incristata d’una nevi bianca
Senti anc’ avà crescia tanti lagni
Ma di sfidà u mondu ùn sè stanca.

O terra sbancata da li frusteri
Li to ochji so li surgenti chjari
Chi lasciani scappà li so misteri
Senza chi mai qualunqua i pari.

O terra chi sott’ à nimu ti stracqui
Stendu sempri ritta in i turmenti
Hà vistu scorra tanti è tanti acqui
E’ t’ani assaltatu tamanti venti.

O terra ricolma ad umanità
In senu à tè stani l’ossi sdrutti
So da no sumenti di libertà
E’ po ribombani i so voci muti.

O terra di li lochi in rivolti
Un’ semu micca omini è donni morti
E’ mancu bramemu d’essa sipolti
Fin tantu à facci a nostra sorti.

5 Oh aarde

O ruwe aarde van de hoge bergen
Altijd getooid met witte sneeuw
Je hoort steeds meer klachten opstijgen
Maar je bent het nog niet moe de wereld te weerstaan

O aarde, uitgekleed door vreemdelingen
Je ogen zijn de heldere bronnen
Die hun mysteriën laten ontsnappen
Zonder dat iemand ze ooit tegenhoudt

O aarde die voor niemand buigt
En altijd rechtop blijft onder de kwellingen
Je hebt zoveel water voorbij zien stromen
Zoveel stormen hebben je aangevallen

O aarde, barstensvol menselijkheid
In je schoot rusten de vergane beenderen
Zij zijn voor ons het zaad der vrijheid
En ook hun stomme stemmen klinken op

O aarde van de plaatsen van verzet
Wij mannen en vrouwen zijn nog lang niet dood
En willen ook nog lang niet begraven worden
Zolang we nog ons lot kunnen bepalen

6 L’Orrida Bestia

Antenati impiccati
Ghjudei assassinati
Spagnoli fucilati
Arabi turturati
Rimori di catene (bis)
E’ milioni di pene

Lu sonniu hè finitu
E’ mi so discitatu
Sempre insunnulitu
Mi so impurtillatu
Avia po spiratu (bis)
Ch’ ellu avia cambiatu

Argentini impiccati
Cileni assassinati
Afgani fucilati
E’ Baschi turturati
Rimori di catene
E’ milioni di pene

Un hè micca cambiatu
Lu mondu chi c’intornia
In darnu aghju circatu
Ma ùn ci hè chè vargogna
Ch’ assuffoga l’umani (bis)
Ch’imbrutta le so mani

Prigione Irlandese
A paura è i muri
Gulaghi Siberiani
I muri è à paura
Milizie Libanese
A paura è i muri
Campi Sud Africani (bis)
I muri è a paura

Ma ch’elia sfondi infine
La mio voce issi muri
Ma ch’ella compii infine
Per sempre la paura.
Chi tutti issi zitelli
Un torninu urfanelli
Per via di a bestia (bis)
Di quell’ orrida bestia

6 Het afschrikwekkende beest

Opgegangen voorouders
Vermoorde Joden
Gefusilleerde Spanjaarden
Gemartelde Arabieren
Gerammel van ketenen
En miljoenvoudig lijden

De droom was voorbij
En ik werd wakker
Nog wat slaperig
Keek ik uit het raam
Ik had nog zo gehoopt
Dat er iets was veranderd

Opgehangen Argentijnen
Vermoorde Chilenen
Gefusilleerde Afghanen
En gemartelde Basken
Gerammel van ketenen
En miljoenvoudig lijden

Hij is geen spat veranderd
De wereld die ons omgeeft
Ik heb vergeefs gezocht
Maar er is slechts de schande
Die de mens verstikt
en zijn handen bevuilt

Ierse gevangenissen
De angst en de muren
Siberische goelachs
De muren en de angst
Libanese milities
De angst en de muren
Zuid-Afrikaanse kampen
De muren en de angst

Maar moge mijn stem eindelijk
Die muren omverwerpen
Maar moge ze eindelijk
Voor altijd een eind maken aan de angst
Opdat al die kinderen
Geen wezen worden
Door dat beest
Door dat afschrikwekkende beest

7 Ti Chjami

In quelli tempi di bughjura
Tù eri stata ingabbiata
Ormai la notte era più scura
Ma eiu ùn t’aghju sminticata.

Li mesi, l’anni so fughjiti
Sempre giràvanu le sfiere
Tante anime ammutulite
Circavanu le to lumere

Riturnellu :

Malgratu i nuli è l’invernate
Ti vecu cume a stillaria
Chi schjarisce le mio nuttate
Si tù, ti chjami puesia.

A mezu à lacrime è turmenti
In lu dulore fermi incesa
tale un fanale in li spaventi
D’un mare tracarcu d’offese.

Capighjimbata la to ghjente
Sottu à lu rimbeccu è l’inghjulia
Purtate da un focu ardente
Un accitto mai la briglia.

So negri o gialli tanti essari
Culor’ di tutti i cuntinenti
Chi di pettu à lege è danari
Un anu nigatu a so mente.

A la to chjama tanti schjavi
Inchjaccatu anu le catene
per ritruvà sponde è lavi
Ind’ellu si rispira l’avvene

Si tù chi tutti li putenti
Cù le so botte è li so cani
Anu sempre vugliutu spenghje
Fiamma, sperenza di l’umani

Si tù chi m’hai aiutatu
A gode u soffiu di a vita
Quandu l’amore m’ha purtatu
U balsamu nantu a ferita.

7 Jij heet

In die tijden van duisternis
Was jij gekooid
En was de nacht nog donkerder
Maar ik ben je niet vergeten.

De maanden, de jaren zijn vergleden
En het heelal draaide door
Zoveel stomgeslagen geesten
Zochten naar jouw lichtjes

Refrein:

Ondanks wolken en lange winters
Zie ik je als de sterrenhemel
Die mijn nachten verlicht
Ben jij, je heet poëzie.

Te midden van tranen en leed
Blijf jij lichten in de pijn
Als een vuurtoren in de verschrikkingen
Van een zee die overvloeit van onrecht

Je volk, met gebogen hoofd
Gebukt onder verwijt en belediging
Maar gedragen door een brandend vuur
Liet zich nimmer beteugelen,

Er zijn zoveel wezens geel of zwart
Kleur van alle continenten
Die tegenover wet en geld
Hun geest niet hebben verloochend.

Door jouw oproep hebben zovele slaven
Hun ketenen afgeworpen
Om oevers en meren te hervinden
Waar de toekomst ademt.

Jij bent het die de machtigen
Met hun laarzen en hun honden
Altijd hebben willen doven
Vlam, hoop van alle mensen

Jij bent het die me hebt geholpen
Om van de levensadem te genieten
Toen de liefde mij aandroeg
De balsem voor op mijn wond.

9 U negru Fume

Si tù lu negru fume
E la negra sperenza
Chi porti u rispiru
A’ l’alba cunniscenza

Si tù la negra spira
Di la negra suffrenza
Chi veni à cala ghjornu
E’ dai a to sentenza.

Si tù la negra via
E’ la negra cuscenza
Chi pichja in ogni vena
A’ l’ora di a partenza

Si tù lu negru fele
E’ la negra sembienza
Chi voli cum’è l’ala
A’ l’orli viulenza

Si tù lu negru seru
E’ la mio negra amante
Chi chjama u so penseru
Un sognu di lagramante

Si tù le negru mele
E’ la mio negra stonda
Chi parla chi m’ammala
O la mio terra tonda.

9 De  zwarte rook

Jij bent de zwarte rook
En de zwarte hoop
Die de adem brengt
Naar de dageraad der kennis

Jij bent de zwarte adem
Van de het zwarte lijden
Dat  komt bij het vallen van de avond
En spreekt dan je oordeel uit

Jij bent de zwarte weg
En het zwarte geweten
Dat klopt in iedere ader
Bij het uur van vertrek

Jij bent de zwarte honing
En de zwarte schijn
Die vliegt als een vogel
Aan de rand van geweld

Jij bent het zwarte serum
En mijn zwarte geliefde
Die haar overpeinzing
De droom van een geest noemt

Jij bent de zwarte appels
En mijn zwarte uur
Dat spreekt en me ziek maakt
O mijn ronde aarde

10 O dume’o muame’

U piccheletricu in battaglia
S’azzecca à a petra
A inzecca a taglia
In un scuppittime di mitraglia

A e manechje Muameddu
Capighjimbu
Tuttu trasalti
Quellu chi ùn caccia mai i so patti
A’ u sti qui a’ u sti là
Duv’è lu ci hè lochi da scassà
I palazzi saranu pè d’altri
Quelli di i paesi ricchi
Chi inventanu è vendenu i so picchi

Stasera
Muameddu si stracquerà
Nantu à una sumiglia di strapunta
Ghjustu in punta
Ci vole à lacà una piazza pè u sognu
Feritu in ogni capu d’ossu
Cù a coltra di a miseria à dossu

O Muameddu !Volta !

O Muameddu !Volta . .

Diceranu e chjame in la notte ceca
In la notte cioca sin’à ghjornu
E’ po un ghjornu…

O Dume’ o Muame’ o Dume’
o Muame’ o Dume’

I picchi eletrichi in battaglia
listessi à quelli di a mitraglia…

10 O dume’o muame’

De elektrische hamer is in gevecht
En valt de steen aan
En maakt er een snee in
Met het geratel van een mitrailleur

Aan de handvatten
Met gebogen hoofd
Maakt Mohammed een sprong van schrik
Hij die altijd zijn afspraken nakomt
Met deze en gene
Op iedere plek waar gegraven moet worden
De mooie huizen zijn voor anderen
Uit de rijke landen
Die zijn boorhamers uitvinden en verkopen

Vanavond
Zal Mohammed zich uitstrekken
Op iets dat op een matras lijkt
Pal op de rand
Er moet een plek overblijven voor de droom
Beschadigd in al zijn gewrichten
Onder de deken van de armoede

O Mohammed! Kom terug!

O Mohammed! Kom terug…

Zal worden geroepen in de blinde nacht
In de dove nacht tot aan de ochtend
En dan op een dag…

O Dumè, o Muamè o Dume’
o Muame’ o Dume’

De elektrische hamers in gevecht
Precies als een mitrailleur

11 O vita, o vita

U focu mette in pulvina
Centu macchje pampanute
Ma in le ceppe radicute
U suchju piglia è camina
È camina.

Compie un annu à mala pena
Da stagioni troppu incertu
In le lenze cori aperte
À manu torna è sumena
È sumena.

Pè’ssa forza chè tù movi
Quandu hè tempu di rinnovi
Pè a vita in locu nudu
O vita, o vita ti cantu è lodu.

Cara una voce s’accheta
Per ella hè sunata l’ora
È pò fresca ch’innamora
Un’antra nasce è si pesa
È si pesa.

D’un amore inseculatu
Libru pare ghjuntu à fine
À cantà e so matine
Più chè mai n’emu fiatu
N’emu fiatu.

Pè’ssa forza chè tù movi
Quandu hè tempu di rinnovi
Pè a vita in locu mutu
O vita, o vita ti cantu è lodu.

11 Oh leven, oh leven

Het vuur legt in as
Honderd dichtbebladerde machje
Maar in de diepgewortelde stammen
Grijpt het sap zich vast en stroomt
En stroomt.

Na een jaar van ellende
Door onzekere seizoenen
Keert, in het geopend hart der velden
De hand weer terug en zaait
En zaait.

Om die kracht die jij in beweging zet
Wanneer het tijd is van vernieuwing
Om het leven zelfs op kale plaatsen
O leven, o leven, daarom bezing en prijs ik je

Een dierbare stem verstomt
Haar laatste uur heeft geslagen
En dan, verliefdmakend fris
Wordt een andere geboren en verheft zich
En verheft zich.

Van een eeuwenloude liefde
Lijkt het boek ten einde gekomen
Maar om zijn morgens te bezingen
Hebben wij meer dan ooit de adem
Hebben wij de adem.

Om die kracht die jij in beweging zet
Wanneer het tijd is van vernieuwing
Om het leven zelfs op stilgevallen plaatsen
O leven, o leven, daarom bezing en prijs ik je