Pè a scusa

Pè a scusa1 – Liberata (vertaald)
Liberata is een film van Philippe Carrese, het verhaal speelt zich af op Corsica en laat de verhouding zien tussen Corsicanen en de Italiaanse bezetters tijdens de 2e wereldoorlog.
Dit is de originele versie met piano en zang. Op het album Bracanà staat de polyfone versie van het nummer.

2 – Fiure (vertaald)
Fiure komt van het in 1994 uitgebrachte album Una tarra ci hè.

3- A’ Sergiu (vertaald)
Dit nummer werd door Michel Frassati geschreven ter nagedachtenis aan Serge Martinelli, hij stierf tijdens het bestrijden van een brand in de Balagne. Michel was de leraar van Serge.

4- Tango dell’assenza
Liefdeslied geschreven door de Sardijnse zangeres Franca Masu met muziek van Daniele di Bonaventura.

5- Ma dì ciò ch’è tù voli (vertaald)
Dit nummer staat op het album In l’abbriu di e stagione uit 1987.

6- Cun tè (vertaald)
Dit nummer staat op het album Cun tè uit 1984.

7- Mare eternu (vertaald)
Dit nummer staat op het album In l’abbriu di e stagione.

8- Lisboa, noite triste
Dit nummer werd geschreven en gecomponeerd door de componist/zanger Jorge Fernando uit Lissabon.

De stemmen van A Filetta en :
Liberata : Piano : Raoul Duflot-Verez
Fiure, A’ Sergiu, Ma dì ciò ch’è tù voli, Cun tè, Mare eternu : Gitaar : Jean-Claude Acquaviva
Tango dell’assenza : Bandonéon : Daniele di Bonaventura
Lisboa, noite triste : Gitaar : Jorge Fernando

Aan het eind van 2012 is de cd Pè a scusa opnieuw uitgegeven. In 2009 werd deze CD gepubliceerd bij de DVD “Trent’anni pocu, trent’anni assai”.


1 Liberata

Alba in le corte nielle
A’ l’orlu di l’esistenza frusta
Spire a parolla ghjusta
Sott’ à una coltra di centu stelle

In la notte imbariata
Ci funu l’omi à viaghjà
L’assaltu era di sperà
E’ scuppiò cum’è una cantata

Antone, Ghjuvanni, Paulu Sà
Numucci chì vinite à gallu
A vostra vita fù rigalu
Fattu ancu à quellu ch’ùn la sà

Machje, cità, doli, surrisi
L’anni sò corsi in lu campà
Ma una pagina si stà
Aparta annant’à i vostri visi.

1 Bevrijd

Dageraad fluisterde, in duistere tuinen
Aan de rand van het slopend bestaan,
Fluisterde het juiste woord
Onder een deken van honderden sterren.

In de onverbiddelijke nacht
Waren de mannen op reis
De aanval was er een van hoop
En barstte los als een gezang.

Antoine, Jean, Paul-Toussaint
dierbare namen die boven blijven drijven
jullie leven was een geschenk
ook voor degene die er geen weet van heeft.

Maquis, steden, verdriet, glimlachjes
De jaren van ons leven zijn vergleden
maar één bladzijde blijft openliggen,
leesbaar op jullie gezichten.

2 Fiure

Un vascellu tontu
E’ un marosulu mossu
Cum’è tela slibrata
À un sguardu chì conta
U stampu di una smossa,

Ed eiu à mezu à quessi
Urfagnu di memoria
Calpighjatu in l’andà
Di li ghjorni prumessi
Mare di l’anticoriu,

Un cunvugliu umanu
Persu in lu so rambusciu
Mez’à e cose finite
Mez’à e bughje vite
Passu di ultimu usciu,

E’ u tempu s’hè ammansatu
Adossu à i mio passi
Cum’è a neve in foce
Quandu mancu una voce
Più n’ùn vole sgabbiassi,

Un vascellu tontu
Marosulu di miseria
Imagina di un’alba
Mentre a mio carne calda
N’ùn ghjetta chè materia.

2 Beelden

Een scheepje op drift
en een roerige golf
als een zeil, ontplooid
Met een blik die spreekt
van het stempel van oproer,

En ik daar midden tussenin
met verweesd geheugen
vertrapt in de loop
van de beloofde dagen,
zee van misselijkheid,

een stoet van mensen
verdwaald in slechte spijsvertering
temidden van gedane zaken
temidden van duistere levens
de stap over die laatste drempel,

en de tijd heeft zich opgestapeld
in het spoor van mijn voetstappen
zoals de sneeuw op de toppen
wanneer zelfs niet één stem
zich meer uit zijn kooi wil bevrijden,

een scheepje op drift
een golf van ellende
het beeld van een morgenstond
terwijl mijn warme vlees
slechts stof uitwerpt.

3 A’ Sergiu

Tù sì natu campagnolu
sbucciatu in la cuccagna
di l’alivi di Balagna
ùn lu senti u paisolu
chì ti pienghje è chì  si lagna
figliulellu di Balagna

Tù currii per e strette
eranu l’ore sebiate
mezu à rise è ciarlate
Tù battii e cullette
Di vaghjime inargintate
cusì care e to cuntrate

ripigliu:
Da u pinzu à a vela u ventu
furiosu è scatinatu
manda via issu lamentu
lamentu di u disgraziatu
in u frombu di u spaventu
da l’umanu stantaratu

Tù sì andatu à a scola
di corsa per a stradella
à latu di to surella
per i chjassi di a scola
erate una manatella
per beie à a funtanella

tù ch’ai scupartu un ghjornu
l’amicizia a più cara
è i canti d’una tarra
tù ch’ai capitu un ghjornu
i culori d’una sarra
è l’adori d’una tarra

ripigliu:
Da u pinzu à a vela u ventu
furiosu è scatinatu
manda via issu lamentu
lamentu di u disgraziatu
in u frombu di u spaventu
da l’umanu stantaratu

Tu ch’ai vulsutu dà
à i toii u t’ardore
E’ po tant’è tantu amore
Tù ch’ai vulsutu dà
Suminatu avii un fiore
ma hè granatu u dulore

3 Voor Sergiu

Jij bent geboren als op het land
opgegroeid in het land van melk en honing
van de olijven van Balagna
Maar hoor je dan niet het dorpje
dat om je treurt en zich beklaagt
Lief kind van Balagna

Jij rende rond door de steegjes
het was een gelukzalige tijd
te midden van gelach en gebabbel
trok je rond door de heuvels
door de zilveren herfstlandschappen
die je streek zo dierbaar zijn

refrein:
Van de bergtop naar het zeil
zendt de wind, woest en onbeheerst ,
deze klaagzang weg
klaagzang van de ongelukkige
die in het kabaal van de verschrikking
door de mens werd versteend

Je bent naar school gegaan
rennend door de straatjes
aan de zijde van je zusje
over de weggetjes bij school
gingen jullie, een handje vol
om te drinken aan de fontein

Jij die op een dag hebt ontdekt
de meest dierbare vriendschap
en de gezangen van de aarde
Jij die op een dag hebt begrepen
de kleuren van een gebergte
en de geuren van een aarde

refrein:
Van de bergtop naar het zeil
zendt de wind, woest en onbeheerst ,
deze klaagzang weg
klaagzang van de ongelukkige
die in het kabaal van de verschrikking
door de mens werd versteend

Jij, die hebt willen geven
aan je dierbaren je gedrevenheid
en ook nog heel veel liefde
jij die hebt willen geven
je had een bloem gezaaid
maar er is verdriet uit ontsproten

5 Ma dì ciò ch’è tù voli

Ma di ciò chè tù voli
Hè bella a nostra terra
Da e so cime à i moli
Da e so cime à i moli
In centu riturnelli
Ci cantanu l’acelli
Hè finita la guerra
Hè finita la guerra.

Ma di ciò chè tù voli
Chì si stà bè in paese
Quand’ellu ùn s’hè più soli
Quand’ellu ùn s’hè più soli
è ch’omu s’addunisce
In amicizie lisce
À bandere palese
À bandere palese.

Ma di ciò chè tù voli
Li farà pro’ l’avvene
À i lochi muntagnoli
À i lochi muntagnoli
Si quellu chì ci spera
Face girà la sfiera
Di e so inghjuste pene
Di e so inghjuste pene.

Ma di ciò chè tù voli
Chì d’oddiu ùn si capace
Un ghjornu ti cunsoli
Un ghjornu ti cunsoli
è ti vene à u core
Un surrisu d’amore
Dolce quanti a pace,
Dolce quanti a pace.

5 Maar zeg wat je wilt

Maar zeg wat je wilt
Onze wereld is mooi
Van de bergtoppen tot aan de pier in zee
Van de bergtoppen tot aan de pier in zee
In honderd refreintjes
Zingen er de vogels
De oorlog is voorbij
De oorlog is voorbij.

Maar zeg wat je wilt
Het is fijn in het dorp
Als je niet meer alleen bent
Als je niet meer alleen bent
En de mensen zich verenigen
In soepele vriendschappen
Met open vizier
Met open vizier.

Maar zeg wat je wilt
De toekomst zal goed zijn voor
De berggebieden
De berggebieden
Als degene die er hoop heeft
De aardbol laat wegdraaien
Van zijn onrechtvaardig leed
Van zijn onrechtvaardig leed.

Maar zeg wat je wilt
Want tot haat ben je niet in staat
Op een dag verzoen je je
Op een dag verzoen je je
En dan komt er in je hart
Een glimlach van liefde
Zoet als de vrede zelf
Zoet als de vrede zelf.

6 Cun tè

Un parlaraghju micca per tè
Donna di la piazza di Maghju
Anna, Maria o Lucia
temi ch’ùn sia compiu u viaghju
Di tante vite à l’angunia
Un parlaraghju micca per tè…

Un parlaraghju micca per tè
Amica di la Piazza Rossa
Quand’è la notte senza stelle
Copre di foscu la to mossa
Chjama di speranze ribelle
Un parlaraghju micca per tè…

Un parlaraghju micca per tè
O ombra di biancu vilata
D’un paese ch’ùn si ramenta
l’amore ch’è tù l’hai datu
Si sente sempre la to pienta
Un parlaraghju micca per tè…

Un parlaraghju micca per tè
Chi m’hai pigliu per la manu
Per sunnia à un avvene
Duve li surrisi saranu
Sti fiori ch’ùn sò ancu à vene
Un parlaraghju micca per tè…
Ma parlaraghju cun tè.

6 Met jou

ik zal niet vóór jou spreken
Vrouw van het plein van Mei
Anna, Maria of Lucia
Je vreest dat de reis nog niet ten einde is
de reis van zovele levens in angst
ik zal niet vóór jou spreken…

ik zal niet vóór jou spreken
vriendin van het Rode Plein
wanneer de nacht zonder sterren
je beweging in nevelen hult
de roep van de opstandige hoop
ik zal niet vóór jou spreken

ik zal niet vóór jou spreken
o wit gesluierde schaduw
van een land dat niet meer denkt
aan de liefde die jij het schonk
je huilen is nog steeds hoorbaar
ik zal niet vóór jou spreken

ik zal niet vóór jou spreken
jij die me bij de hand hebt genomen
om te dromen over een toekomst
waar de glimlach zal zijn
als die bloemen die nog lang niet uitkomen
ik zal niet vóór jou spreken
Maar ik zal mét jou spreken.

7 Mare eternu

E to bocche sicrete chì ingullinu i venti
E gruppate figliole di i scunnisciuti pienti
Anu putere à dì l’oghje è l’antichità
Tralasciate ch’elle funu da l’umanità.

Ma quandu a luna ti accarrezza
Ti porta i so ragi fiuriti
Di fole è storie favulose
Cun nave è vascelli da a notte invintati.

Tandu ti cali in core di a vechja surgente
Di lu misteru chi nun conta più cunfine
T’empii di canti chì s’affundonu feriti
Sott’à le to rivolte chi fermanu senza fine.

7 Eeuwige zee

Je geheime mondingen die windvlagen inslikten
En stortbuien, dochters van ongekend geween
Kunnen machtig vertellen van het heden en van het verleden
Verlaten als ze waren door de mensheid.

Maar wanneer de maan je liefkoost
Brengt ze je haar bloeiende stralen
Van sprookjes en wonderbare verhalen
Met boten en schepen die de nacht heeft verzonnen.

En dan daal je af tot in het hart van de oude bron
Van het mysterie dat geen grenzen meer kent
Je vult je met zangen die, gewond, waren verzonken
Onder je opstanden die eindeloos blijven bestaan